Wed 27 Mar 2013
ઉત્સવ હોળી
Filed under: સ્વરચના — indirashah @ 12:33 pm
                                                                                                                                                    
                                                                                                                                                             ઉત્સવ ઉલ્લાસનો હોળી
                                                                                                                                             સુકી શાખા ગોબર ખડકી
                                                                                                                                            પ્રગટે હોળી કટુતા મેલ હોમી
                                                                                                                                             શુધ્ધ જળે પ્રદક્ષિણા ફરી
                                                                                                                                                            ઉત્સવ ઉલ્લાસનો હોળી
                                                                                                                                             પચરંગે સહુ ભરે પિચકારી
                                                                                                                                             ઉલ્લાસ ખુશી હૈયે ભરી
                                                                                                                                             સ્નેહી સગા સાથ મળી
                                                                                                                                             ઉછાળે રંગો રંગાય રંગી
                                                                                                                                                            ઉત્સવ ઉલ્લાસનો હોળી
                                                                                                                                            ગુલાબ જુઇ ચંપા ગુલછડી
                                                                                                                                            કળીઑ મુસ્કાય ખીલી ઊઠી
                                                                                                                                               માનવ હૈયે રંગ સુવાસ ભરી
                                                                                                                                                               ઉત્સવ ઉલ્લાસનો હોળી
                                                                                                                                                 ઝુમે ધરા ત્રિલોક ઝુમે
                                                                                                                                              કાનાની પીચકારી સ્નેહ ભરી
                                                                                                                                              વરસે ભાવિકને પાવન કરી
                                                                                                                                                           ઉત્સવ ઉલ્લાસનો હોળી
 
                                                                                                                                       છબી સૌજન્ય ગુગલ ઇમેજ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Comments Off on ઉત્સવ હોળી
Tue 12 Mar 2013
આનંદમયી બા
Filed under: ટુંકી નવલિકા — indirashah @ 5:50 pm

આનંદમયી બા

દયાબા એટલે સદાય આનંદમય, કાયમ તેમના ચહેરા પર હાસ્ય રમતુ હોય.કોઇ પણ વ્યક્તિ પૂછે ‘બા કેમ છો?”બાના હાથ જોડાય,”આનંદમાં ભાઇ, આનંદમાં બેન”.બાનુ કુટુંબ મોટુ,ત્રણ દિકરા ત્રણ દીકરીઓ,એક દિકરો નરેશ કેમિકલ એન્જીનિયર લગ્ન કરી અમેરિકા આવ્યો,બોસ્ટનમાં એમ.એસ પુરુ કર્યુ, જોબ શરુ કર્યો.તેની પત્નિ નીનાએ લેબ ટેકનોલોજીસ્ટ્નો કોર્સ શરુ કર્યો, સગર્ભા થઇ,હાર્ડ વર્ક કર્યું ૬ મહિનામાં એક વર્ષનો કોર્સ પુરો કર્યો,જેથી પ્રસુતિના સમય પહેલા બોર્ડની પરિક્ષા આપી શકાય.ખેર બધુ મનુષ્યનું ધાર્યું થતુ નથી, એટલે જ અંગ્રેજીમાં કહેવત છે ;

“Man proposes, God disposes”

આવુ જ નીના સાથે થયું,આઠમે મહિને પ્રસુતિનું દર્દ શરુ થયું,નીનાએ નરેશને ઊઠાડ્યો બન્ને હોસ્પિટલ પહોંચ્યા,બન્નેને આશા હતી પ્રસુતિનું દર્દ નથી જણાવી દવા આપી નર્સ ઘેર મોકલશૅ.

નર્સે તપાસ કરી જણાવ્યુ નીના યુ હેવ ટુ સ્ટે,યુ આર લિકીંગ એન્ડ ડાઇલેટેડ,આઇ હેવ પેજ્ડ ડૉ.શાહ. શી ઇસ ઓન હર વે.

“નરેશ ઇન્ડીયા ફોન કરી બા ને વહેલા બોલાવી લ્યો”.

“તું ચિંતા ના કર મેં વિનુને મોબાઇલ પર જણાવી દીધુ છે,મને ત્રણ દિવસ પેટરનિટિ રજા મળશે.રવિવારની ફ્લાઇટ બુક કરાવશે, રાત્રે બા અહીં આવી જશે.”

“નરેશ બાને જેટ લેગ વિશે વિચાર્યુ??પહેલી વખત આટલી લાંબી મુસાફરી પ્લેનમાં કરશે?!!”

“તું ખોટી ચિંતા ન કર મારી મા તને અને બાબાને જોઇ એટલી આનંદમાં હશે,કે જેટ લેગ થાક બધુ ભૂલી જશે”

‘અને હા ઇલાને પણ ફોન કરજે “

“એને ભૂલાય!?સવારે મારુ આવી બને,

”શું છે નરેશ કોનુ આવી બનવાની વાત છ?!”

અરે ઇલા તને જ યાદ કરતા ‘તા ત્યાં તુ આવી ગઇ”

“હું તો આવી.મારા આનંદબાને ફોન કર્યો??”ઇલા દયાબાને આનંદબા જ કહેતી અને દયાબાને પણ ઍ ગમતુ.

ઇલા અને નીના સ્કુલથી મિત્રો, અમેરિકામાં પણ બન્ને એક જ ટાઉનમાં હતા તેથી મિત્રતા જળવાઇ રહેલ.

ડો શાહ આવ્યા નીનાને તપાસી લેબર રૂમમાં લઇ ગયા,કલાકમાં બાબાનો જન્મ થયો.

“અભિનંદન,નીના, નરેશ યુ ગોટ બેબી બોય”.

“થેંક્સ ડો.

ત્રીજે દિવસે નીના ઘેર આવી, ઇલાએ અને નરેશે નર્સરિ રૂમ તૈયાર કરી રાખેલ.દરવાજે વેલકમ હોમ લખેલ બ્લુ બલુન લટકાવેલ,યાર્ડમાં ઇટ ઇઝ બોય લખેલ બ્લુ બલુન મુકેલ આમ ઇલાએ અમેરીકાની રીત મુજબ બધી તૈયારી કરી રાખેલ.

રવિવારે બા આવ્યા,બધુ જોઈ ખુશ ખુશ થઇ ગયા, આનંદ આનંદ બોલતા અંદર ગયા, બાબાને જોયો ,

“નીના જો કેટલો નિર્દોષ આનંદમાં સુતો છે”.

‘હા બા”,તમે નાહી ધોઈ આરામ કરો તમને થાક લાગ્યો હશે”.

“અરે મને શેનો થાક!!બેસવાનુ, સુવાનુ ,ખાવાનુ, પીવાનુ અને બાજુવાળાએ આનંદ મુવી મુકી આપ્યુ,મને તો ખુબ આનંદ મળ્યો.

ત્યાં ઇલા આવી બા કેમ રહી મુસાફરી?”

“એકદમ આનંદમાં’.

“બા આજે તમારી રેસેપીના લાડુ અને વાલ બનાવવામાં મને પણ ખૂબ આનંદ થયો.”

“વાહ મારુ ભાવતુ ભોજન’.

બધા સાથે જમ્યા,

૬ઠીના દિવસે બાએ મીઠો ભાત બનાવ્યો ફૈબાની ગેરહાજરીમાં બધાના આગ્રહથી બાએ બાબાનું નામ ખુશ પાડ્યું.

બધાને નામ ગમ્યું.

ખુશની અને ઘરની, બન્ને જવાબદારી બાએ સંભાળી લીધી ,નરેશ સીટીઝન હોવાથી બાને ગ્રીન કાર્ડ મળી ગયું, નીનાએ બોર્ડની પરીક્ષા પાસ કરી લેબમાં જોબ લીધો.

નરેશે નાનાભાઇ બેનની પીટીશન ફાઇલ કરેલ અને નીનાએ પણ તેના ભાઇ બેનની પીટીશન ફાઈલ કરેલ અમેરિકામાં બન્નેના હક સમાન.

જેમ જેમ વીસા મળતા ગયા તેમ બધા ઇમીગ્રેશન પર આવતા ગયા, નરેશના મોટાબેન તેમની બે દીકરીઓ અને દીકરો આવ્યા, બધાએ જે મળે તે જોબ કરવાના અને સાથે ભણવાનુ, બા બધાનું કામ આનંદથી કરે,                    જરૂર પડે શીખામણ પણ આપે. ”ચાર પાંચ વર્ષ હાર્ડ-વર્ક કરી લ્યો, તમારા મામા મામીએ કર્યું તે પ્રમાણે અને. તમારે તેમનો ઉપકાર કદી નહીં ભૂલવાનો”.

નીનાએ પણ હવે જોબ છોડી દીધેલ જેથી બધાને રાઇડ આપી શકે. નીનાના બેન બનેવી તેમની બે કીશોર વયની દીકરીઓ સાથે આવ્યા.

એક દિવસ બપોરે સમર હોવાથી યાર્ડમાં કપડા સુકવતા નાની દીકરી સેજલની આંખમાં આંસુ જોઈ બા તુરત તેની પાસે ગયા,તેની સાથે કપડા સુકવતા બોલ્યા, બેટા તારા મમ્મી પપ્પા પરીક્ષા પાસ કરે પછી તમારે કોઇ ચિંતા નહીં, પછી તમે અહીં ઇન્ડીયાથી પણ સારી રીતે રહી શકશો, ત્યાં સુધી આનંદથી કામ કરવાનું, બેટા આ દેશમાં બધા જ કામ કરે, કોઇને કોઇ પણ જાતના કામ કરવામાં નાનપ કે શરમ નહીં.,કાર્ટર પ્રેસીડન્ટ હતા અને અત્યારે તેના ખેતરમાં ટ્રેકટર ચલાવે છે. તો આપણને શેની શરમ??!! ભગવાન જે કામ જ્યારે કરાવે ત્યારે તેનો ઉપકાર માની આનંદથી કરી લેવાનુ, તો જ સુખી થઇએ અને બીજાને સુખી કરી શકીએ.

આમ બાના મોરલ સપોર્ટથી બધા સેટલ થવા લાગ્યા.

દર દિવાળીએ બાના આગ્રહથી નરેશનું આખુ કુટુંબ સાથે ડીનર લે, બધા દિવાળીને દિવસે ડ્રાઇવ કે ફ્લાય કરી બોસ્ટન આવી જાય.  શિખંડ અને શુકનની તલધારી લાપસી બને.તલધારી લાપસી બા જ બનાવે તેવો સહુનો આગ્રહ. બાને પણ તેનો ખુબ આનંદ.

આ વર્ષ નીનાની ભાણેજવહુ દેવલ અને ભાણેજ ડો યોગિના આગ્રહથી ફેમિલી ગેટ ટુ ગેધર અને  દિવાળી ડીનર તેઓને ત્યાં રાખવાનુ નક્કી થયુ. બા અને નીના આગલે દિવસે પહોંચી ગયા જેથી દેવલને હેલ્પ કરી શકે. દેવલે તો બધુ કેટર કરાવેલ. બાને ખબર નહીં, બા તો સવારના ચા પાણી પત્યા,કે તુરત રસોડામાં ગયા બારણા પાસે પહોંચ્યા, અટકી ગયા.

‘મામી મે તો બધુ કેટર કરાવ્યું છે.” તલધારી લાપસી પણ કરાવી લીધી. બાના હાથ ધૃજે છે, બરાબર હલાવાય નહીં, અને ચોટી જાય તો બગડે”.

.”દેવલ બાને અને તારા મામાને નહીં ગમે.”

“મામાને યોગિ મનાવશે, બાને તમે મનાવી લેજો”.

બા દાખલ થયા,”બેટા તમારે કોઇએ મને મનાવવાની જરૂર નથી, તમે જે કરો તેમાં મને આનંદ જ હોય.” બોલી પોતાના રૂમમા જતા રહ્યા. નીનાએ જોયું, બાના ચહેરા પર આનંદ બોલતા જે સ્મીત રમતુ દેખાતુ, તેની ઝાંખી ન થઇ.

રાત્રે ડીનર પત્યું, નજીક રહેતા‘તા તેઓ મોડી રાત્રે ઘેર ગયા, દુર વાળા સવારે નુતન વર્ષાભિનંદન કરી બા ને પ્રણામ કરી નીકળ્યા.બાએ સહુને સદાય આનંદમાં રહો આશીર્વાદ આપ્યા નરેશ અને યોગિ ફ્લાઇ કરવાવાળાને એરપોર્ટ પર મુકવા ગયા.

સાંજે નરેશ નીના અને બા પણ નીકળ્યા.

યોગિ અને દેવલે બાને પ્રણામ કર્યા.બાએ આશીર્વાદ આપ્યા

“સદાય સુખી રહો.” નીનાને આશ્ચર્ય થયું આજ “આનંદમાં રહો” તેને બદલે “સુખી રહો” કેમ બોલ્યા હશે ?!!

મોડી રાત્રે ઘેર પહોંચ્યા.

બા “આનંદ સચ્ચિદાનંદ બોલી પોતાની રૂમમાં ગયા.

સવારના ૯ વાગ્યા બા રૂમની બહાર ના આવ્યા નીનાને ચિંતા થઇ, નોક કરી અંદર ગઇ .

બા પલંગમાં સીધા સુતા હતા, બા હંમેશા જમણી કે ડાબી બાજુ જ સુવે, કદી સીધા ના સુવે. નીના નજીક ગઇ.

“બા નવ વાગ્યા, ઊઠો”.

કોઇ જવાબ નહીં

નાઇટ સ્ટેન્ડ પર નજર ગઇ, ચિઠ્ઠી પડેલ.

ધૃજતી બાની કોઇને જરૂર નથી, જાય છે.

સચ્ચિદાનંદ

આનંદ આનંદ આનંદ

નીના ઢગલો થઇ બાને વળગી પડી “બા,મારી ખુશ મિજાજી બા, તને ધૃજારી પર આટલી નફરત!!!”

 

 

 

 

 

 

Comments Off on આનંદમયી બા
Sat 2 Mar 2013
કરું
Filed under: ગઝલ — indirashah @ 10:13 pm
        
       
         
 
          
 
 
 
           ફોટોગ્રાફ 
        ડો રમેશ શાહ
 
     ત ણાવ ભારે જીંદગી જીવ્યા કરું
    અશાંત જગમાં ખેલ ખેલ્યા કરું
   
    નબળાને પાડી નીચા સબળા હરખાઇ
    ના સરે અર્થ ખુદ પડે ,વિચાર્યા કરું
 
    જગતમાં થતી તુલના જોયા કરું
    ગુણ અવગુણ સૌના ગણ્યા કરું
 
    સતત કાબુ ન રહે કોઇનો કોઇ પર
     સત સ્વરૂપ સૌના એક,જાણ્યા કરૂં
 
     ખેલ કૂદ મેદાનમાં જોઇ હાર જીત
    ધગસ સાથ એકાગ્ર ચિત્ત રમ્યા કરૂં
 
    વિધિના લેખ સુખ દુઃખ મિથ્યા ન થાય
   સ્વીકારી આનંદે,જગમાં મસ્તફરયા કરું
 
    તન મન શાંત ,સહજ કૃત્ય કરે
    હરઘડી ,બ્રહ્મ વાક્યે વિહર્યા કરું
 
 
     
 
   

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 

 

Comments Off on કરું
Thu 21 Feb 2013
છાપ
Filed under: ગઝલ — indirashah @ 10:09 am
      
      
     ઘાવ જે પડયા હ્રદયે કેમ કરી રૂઝાય
      છાપ પડી પહેલી નજરે ના કદી ભૂસાય
 
      મીઠા ઉપરછલા શબ્દોના ભભકા ઠાલા
      ઊમલા અંતરના ના રહે કદી છૂપાય
 
       ના કરી પરવા અમે ઠાઠ આવકારની
      મૌન નજરો તમારી ના કદી ભૂલાય
    
       કિતાબ જીંદગીની ઉકેલાય નહીં આમ
     લિલામ લાગણીના ગુણાકારે નહીં ગુણાય
 
      વિશ્વકર્માને ચોપડે નોંધાયેલ તુજ કર્મ
     દુન્વયી પડેલ છાપ વહેતી રહી ભૂસાય
     
Comments Off on છાપ
Thu 10 Jan 2013
પરિપકવ પ્રણયની યાત્રા
Filed under: ટુંકી નવલિકા — indirashah @ 12:09 pm

પરિપકવ પ્રણયની યાત્રા

 

રિતેશ અને રીના, અશોક અને અમી.,બન્ને દંપતીની આજે ૪૦મી લગ્ન જયંતી, વાઇન ટોસ કરતા અશોકભાઇએ પુછ્યુ ”રિતેશ તું અને રીના ક્યાં અને કેવી રીતે મળ્યા એની વાત તો કર.”

“અશોક આપણે આટલા સમયથી સાથે લગ્ન જયંતી ઊજવીએ છીએ તો આજે અચાનક કેમ આ સવાલ?”

“જોને આજકાલના પ્રેમ લગ્નના પરિણામ કેવા આવે છે!! અમારા સગામાંજ દીકરીએ હાઇસ્કુલ પ્રેમી સાથે લગ્ન કર્યા. બન્ને સાથે યુ.એચ માં ગયા.કોલેજ પુરી કરી લગ્ન કર્યા. બે વર્ષમાં છુટાછેડા!!દર રવિવારે પતિદેવ સોફામાં આડા પડી આરામથી ફુટબોલ ગેઇમ જુએ,અને પછી બેઉ વચ્ચે તડફડ અને છુટાછેડા.

“તમે બન્ને આટલા વરસોથી ડોકટર પ્રેકટીસ કરો છો,બન્ને બાળકોને ઉચ્ચ શિક્ષણ આપ્યું,બન્નેને યોગ્ય વયે પરણાવ્યા,આ બધાનું રહસ્ય શું?

“ તે તો મને ઘણા પ્રશ્નો પૂછી નાખ્યા. ક્યાં મળ્યા ત્યાંથી શરૂઆત કરુ છું.સૌથી પહેલી વાર અમે મળ્યા એલીફન્ટા જતી નાની ક્રુઝ બોટમાં ૧૯૬૧ના ડીસેમ્બરમાં અમારી કોલેજની પિકનીક્માં રીનાની બહેનપણી નલિની જે મારા ક્લાસમાં હતી તેની મહેમાન તરીકે રીના આવેલ,ત્યારે ઓળખાણ થયેલ.

અમીઃ”વાહ આ તો ફસ્ટ સાઇટ લવ!!”

રીનાઃ“અમી, એવુ નથી,પરંતુ ત્યાર બાદ અમો અવાર નવાર મળતા. રિતેશનો મિત્ર હસમુખ મારા ક્લાસમાં હતો એટલે રિતેશ તેને મળવા મારી કોલેજમાં આવે ત્યારે મને મળે,અને હું નલિનીને મળવા એની કોલેજમાં જાઉ ત્યારે રિતેશને મળું.સાથે લાયબ્રેરીમા વાંચીએ અને કોઇ વાર મહાલક્ષ્મી મંદિર પાછળના દરિયા કિનારે પત્થર પર બેસી વાતો કરીએ તો ક્યારેક ચર્ચગેટ-રેશમ ભવનમા ચા પીતા વાતો કરીએ,વધારે તો ૧૯૬૨માં બન્યું તે રિતેશ જણાવશે.

રિતેશઃ“કેમ તને શરમ આવે છે!?”

“નોટ એટ ઓલ,આઇ એમ પ્રાઉડ ઓફ ઇટ”.

રિતેશઃ”૧૯૬૨માં અમે સેકન્ડ એમબીબીએસ માં હતા.અમે નવ મિત્રો, પાંચ છોકરા અને ચાર છોકરીઓએ ક્રીસમસ વેકેશનમાં ઇલોરા-અજંટા જવાનુ નક્કી કર્યુ.બોરીબંદરથી ટ્રેનમાં ઔરંગાબાદ પહોંચ્યા.ત્યાના ગેસ્ટ હાઉસમાં માંડ બે રૂમ મળી. બસમાં ઇલોરા-અજંટા ગયા. ત્યાંની ગુફાઓ અને અજંટાના સુંદર રંગોના ભિત્તિ ચિત્રો અને શિલ્પકળા જોતા અમે બન્ને વધુ નજીક આવ્યા,હું તક મળે થોડા અડપલા કરવા પ્રયત્ન કરતો પણ રીના શરમાઇ મીઠો છણકો કરતી,અને હું અટકી જતો.ત્યાંથી દૌલતાબાદનો કિલ્લો જોવા ગયા દૂર હતો એટલે સાયકલ અને ઘોડાગાડી પર જવાનુ નક્કી કર્યુ,મને સાયકલ બહુ આવડતી ન હતી પણ સાહસ કર્યુ,રીના ઘોડાગાડીમા હતી,મેં તેને હાથ વેવ કર્યો અને બેલેન્સ ગયુ, પડયો,સારા એવા ઉઝરડા થયા,બધા અટક્યા,રીનાએ તુરતજ પર્સમાંથી નાની તાત્કાલીક સારવાર કીટ કાઢી, નીચે બેસી મારા ઘા સાફ કરી અને ડ્રેસીંગથી કવર કર્યા.ત્રણ દિવસની ટુર દરમ્યાન રીનાએ મારી ખુબ સારવાર કરી,પાછા આવતા ટ્રેનમાં પુરતી જગ્યા ન મળતા બધા નીચે બેઠા ત્યારે રીનાએ આખી રાત મારુ માથુ ખોળામા રાખી મને સુવા દીધો.અને ત્યારથી મિત્રતા પ્રેમમા પાંગરી.

“અને પછી તો રિતેશ અઠવાડિયામાં ત્રણ વખત બોમ્બે સેન્ટ્રલ સ્ટેશન પર ગુલાબના ફૂલ સાથે મને મળવા આવે.”

“ અરે વાહ રીના તુ નસીબદાર!! મને તો વેલેન્ટાઇન દિવસે અશોકને યાદ રહે તો ગુલાબ મળે તો….”

અશોકઃ“અમી આપણા લવ મેરેજ નથી.કદાચ આવતા જન્મમાં પ્રેમ પંખીડા થઇએ તો રોજ ગુલાબ આપીશ અત્યારે તો આ બેઉની વાત સાંભળ.તમે બન્ને વાણીયા-બ્રાહ્મણ તો તમારા પેરન્ટસ કેવી રીતે માન્યા? તે જમાનામા તો પ્રેમીઓ ભાગીને જ લગ્ન કરતા કે આપઘાત કરતા,તમારા મેરેજના આલ્બમ જોતા તો એરેન્જ મેરેજ જ લાગે છે.

“અશોક્ભાઇ,સાચી વાત,મારા ઘરનાને વધારે વાંધો હતો. અમે નવ ભાઇ બહેનો એટલે એકના પણ પર જ્ઞાતિમાં લગ્ન થાય તો ઘર વગોવાય અને બીજા બાળકોને વરાવવા મુશ્કેલ બને,પરંતુ અમે નક્કી કરેલ બન્નેના પેરન્ટસ માને નહીં ત્યાં સુધી લગ્ન નહીં કરીએ.મિત્ર તરીકે રહીશુ.એક દિવસ નલિની સાથે રિતેશ મારે ઘેર આવ્યા. મારા મોટા ભાઇ-ભાભી, બહેનો-ભાઇઓ, અને બા સાથે ઓળખાણ કરાવી.ત્યાર બાદ રિતેશ અને હું સાથે ઘેર આવીએ અને વાંચીએ,સાંજે ક્યારેક જુહુ પર ચાલવા જઇએ તો સાથે બે વરસની ભત્રીજીને લઇને જઇએ,બધા વડિલોને ખાત્રી થઇ અમારી મિત્રતા ઉચ્ચ કૌટુંબીક લાગણી સભર છે.અમારા ઘરનો કાયદો રાત્રે નવ વાગ્યા સુધીમાં બધાએ ઘેર આવી જવાનુ જેનુ અમે પાલન કરતા.

અમારી ઇનટર્નશીપ શરુ થઇ અને મારા પર જ્ઞાતિના ડો-મુરતિયા જોવાનુ દબાણ.અમે બેઉએ મારા બા- કાકાને(મારા પિતાશ્રીને અમો કાકા કહેતા)પત્ર લખ્યો, મે સવારે મારા કાકાના કોટના ખીસામાં મુક્યો. બીજે દિવસે કાકા અને મોટાભાઇ સાથે કારમાં હોસ્પીટલ જવાનુ થયુ.રસ્તામા કાકાએ પુછ્યુ “તું ડો-રિતેશ સાથે ગામડામાં રહી શકીશ?”મેં વિશ્વાસપૂર્વક જવાબ આપ્યો હા.

મોટાભાઇઃ”તેં એનામાં શું જોયું?”જવાબમાં મારુ મૌન.થોડી વાર બાદ કાકા બોલ્યા,

“સારુ બેટા તો હું અને તારી બા લીંબડી જઇ આવીએ”

બા,કાકા રિતેશના બા બાપુજીને ત્યા લીંબડી જઇ આવ્યા, સાથે નાની બેનના લગ્નમા મુંબઇ આવવાનુ આમંત્રણ પણ આપતા આવ્યા.

રિતેશઃ”આમંત્રણ સ્વીકારી મુંબઇ તેઓ પહેલી વખત આવ્યા ત્રણ ચાર દિવસ રોકાયા રીના મારી બાની સાથે જ રહી થોડી ખરીદી પણ કરાવડાવી”.

“છ મહિનામાં અમારા લગ્ન થયા.મારી સર્જરીની રજીસ્ટારશીપ ચાલુ હતી, રીનાએ ગાયનેક પછી એનેસ્થેસિયામા મારી હોસ્પીટલમા રેસિડન્સી લીધી,ક્યારેક હું ડો.ધૃવસાહેબને તેમના ડિપાર્ટમેન્ટ વિશે ફરિયાદ કરુ તો ધૃવસાહેબ હસે “અરે તુ તો અમારા ડિપાર્ટમેન્ટનો જમાઇ તારે ફરિયાદ ના કરાય.”અમારા બન્નેની ટ્રેનીંગ પુરી થઇ. રીના સગર્ભા થઇ બાળકના જન્મ પહેલા તેણીએ બે ડિપ્લોમા પાસ કર્યા ડીજીઓ અને ડીએ.ત્યાર બાદ ગાંધી હોસ્પિટલમા જોબ લીધો.મારી એમ.એસ પરીક્ષાના ટેન્સનમા મિત્રના આગ્રહથી સિગરેટ પીવાની શરુ કરી.રીનાને પ્રોમીસ આપ્યુ પરીક્ષા પછી બંધ કરી દઇશ .”

રીનાઃ”પરીક્ષાનુ પરિણામ અઠવાડીયામા આવ્યુ પરંતુ સિગરેટ ના છુટી.”તે દિવસે સવારે ઝાલાવાડ પત્રિકા લઇ કાકા મારા ઘેર આવ્યા,ઉનાળાનુ વેકેશન હોવાથી બા બાપુજી પણ મુંબઇ હતા.કાકાએ પત્રિકા બાપુજીને આપતા કહ્યું “જુઓ દીપચંદભાઇ ડો-રિતેશે આપણા બન્નેનુ અને ઝાલાવાડનુ નામ રોશન કર્યું.

બાપુજીએ વાંચ્યુ”ઝાલાવાડના સુપુત્ર અને સ્થાનક્વાસી જૈન વિદ્યાલયના વિદ્યાર્થી ડો-રિતેશ દીપચંદ શાહ.એમ એસ પરીક્ષમાં પહેલો નંબર અને મેડલ વિજેતા.”હું ત્રણેયની આંખમાં હરખના અશ્રુ નિહાળી રહી.

રિતેશઃ”પછી બા બાપુજીની ઇચ્છાને માન આપી અમો વતન ગયા.ત્યાં સાર્વજનીક હોસ્પિટલમાં રીનાને ગાયનેકોલોજીસ્ટ અને મને સર્જન તરીકે જોબ મળ્યો.બે વરસ બાદ,કહેવાતા સામાજીક કાર્યકર્તા સાથે સહમત ન થતા.પોતાનું મેટર્નિટી અને સર્જીકલ નર્સીંગહોમ શરુ કર્યું.ગરીબ ગંભીર નકારેલ દર્દીઓ પર સર્જરી કરી જાન બચાવ્યા.રીનાની બહેને પીટીસન ફાઇલ કરેલ નંબર લાગ્યો વીસા મળ્યા.”

રીનાઃ”દ્વિધા,૧૪ વરસની એસ્ટાબ્લીશ્ડ પ્રેકટીસ નામ,બધુ છોડી બે ટીનેજ બાળકો સાથે અમેરિકા જવુ કે નહીં?!પરંતુ રિતેશને તેની ટેલેન્ટને પુરતો સ્કોપ મળી રહે માટે આવ્યા,ફરી રેસીડન્સી કરી પરીક્ષાઓ આપી રિતેશ કાર્ડીયોવાસ્કુલર એનેસ્થિસ્યોલોજીસ્ટ થયા અને હું એનેસ્થિસ્યોલોજીસ્ટ.”

અશોકભાઇઃ”ગ્રેટ,લેટ્સ હેવ સેકન્ડ ટોસ તમારી અજોડ કહાની પર.”

 

Comments (1)
Mon 24 Dec 2012
વિદાય
Filed under: ગઝલ — indirashah @ 11:06 pm
 
સારા નરસાની હોય વિદાય વસમી
છૂટે વ્યસનીને વ્યસન વિદાય વસમી
 
ખેલ કૂદ બાળપણ જાય નિશ્ચિંત વિતી
જાય જુવાનીના જોમ વિદાય વસમી
 
થાય સ્વપ્ન સાકાર આવ્યા દેશ છોડી
માતૃભૂમી કણક્ષણની વિદાય વસમી
 
વિશાળ ઘર વસાવ્યું હરખી હરખી
વિતી જાય પ્રસંગોની વિદાય વસમી
 
દીકરી સમજુ ગૃહે વ્હાલનો દરિયો
સાસરીયે વળાવી વિદાય વસમી
 
પીળા પર્ણો ઊડે આભે વૃક્ષ ઊભુ ધૃજી
લીલપ નહીં જાળવી વિદાય વસમી
 
દુનિયા પરિવર્તનશીલ નિયમ જાણી
છે આજ જે કાલે નહીં  વિદાય વસમી
Comments (1)
Fri 19 Oct 2012
સંબંધ..સંગ..સ્નેહ
Filed under: સ્વરચના — indirashah @ 2:01 pm
                 
                                
 
 વિધીના લેખે માવતરના સંબંધ
સંગ ભાઇબેનના માબાપની ભેટ
 
  જોડ્યા સંગ મિત્રો ખુદની પસંદ
   જોડાયેલ સિધ્ધાંતે નભશે જરૂર
 
સંગ પૈસા ખુરશી સત્તાને આધાર
      તૂટશૅ પોકળ બંધાયેલ જરૂર
 
    જડતાએ જકડાયેલ સંકુચિત
    ગુંગળાય મુંઝાઇ તૂટે જરૂર
 
   મથે વસમાં રાખવા આંધળૉ સ્નેહ
    ખુલ્લેઆમ ચર્ચાએ ચડશે જરૂર
 
    છે ચોતરફ સ્વાર્થ ફેલાયેલ આજ
    સાબિત થશે બેપરવાઇએ જરૂર
  
  
 
 
 
 
 
Comments Off on સંબંધ..સંગ..સ્નેહ
Sun 23 Sep 2012
કહેવાય છે
Filed under: સ્વરચના — indirashah @ 10:21 pm
                 
 
 
     
                   
 
 
 
 
 
 
 
                 મા ધરણીની ભૂતળ ખળભળી ભૂકંપ કહેવાય છે
                   હ્રુદય ગૂહા ખળભળી એટૅક આવ્યો કહેવાય છે
 
                  ઊમટ્યા વિચાર વમળૉ ચિત્ત્ત ચકરાવે ચઢે છે
                સાગરે ઊમટ્યા તરંગો હરિકેન કહેવાય છે
 
                વાટ જોતી પ્રિયતમની ,ઊભી પ્રિયતમા ફુટપાથે
               આઠે દિશામાં  ફેલાવતી ,દૃષ્ટિ આતુર કહેવાય છે
 
               આળસુ કોયલના ઇંડા પોષ્યા જાણી ખુદના અજાણે
             કાગડો વગોવાય ,ઠગાયો છતા કપટી કહેવાય છે
 
               ઢેલ આવી ઊભી થનગની આમંત્રીત પિયુને કરે
             મોર નાચે સંગ સ્વીકારી કળા મોરની કહેવાય છે
 
            પાપ પુણ્યના હિસાબ કિતાબની જંજટ છોડી નૅ
             હૈયે છે નિરંતર સ્મરણ ઉપાસક કહેવાય છે
 
 
 
    
 
Comments (1)
Fri 21 Sep 2012
સૂરજ
Filed under: સ્વરચના — indirashah @ 12:30 pm
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                પ્રભાતે નભમાં નારંગી સૂરજ
               સુવાળા તડકામાં સુગંધી સૂરજ
 
              દોડતા વાહનોની હારમાળ
             આગળ પાછળ ચોતરફ સૂરજ
 
             પવનની લહેરાતી લહેરે લહેરે
            પુષ્પોમાં ખિલખિલ હસતો સૂરજ
 
           વૃક્ષોની શાખાઓ પર્ણૉ મધ્યે
           કિરણોની વર્ષા વરસાવતો સૂરજ
 
          પહાડો કોતરો કંદરા ખીણો વચ્ચે
          આંખ મિચોલી રમત રમતો સૂરજ
 
           સરિતા સાગર સરોવરમાં નીચે
          ડૂબકી મારી કોરો દીસંતો સૂરજ
 
           સંધ્યાના સપ્ત રંગોમાં ક્ષિતિજે
            ખોવાઇ તું ક્યાં જતો સૂરજ
 
           ચંદ્રની શીતળતા સન્માનવા
           મહાસાગરે ડૂબતો સૂરજ
      
Comments Off on સૂરજ
Thu 13 Sep 2012
દુઃખ શાને!!
Filed under: આધ્યાત્મિક ચિન્તન — indirashah @ 12:59 pm

 

 

 

 

 

 

 

             ભૂલ થઇ જરાક દુઃખ શાને!
             ઘવાયો ગર્વ દુઃખ શાને!!
 
              ભૂતકાળની ભૂરી છાયા
             અટપટુ ભાવિ દુઃખ શાને!!
 
            ભૂત ભાવિ  આશ નિરાશા
            માણુ ના આજ દુઃખ શાને!!
 
          સાથી સફરમાં અનેક
           ભૂલી ગયા સહુ દુઃખ શાને!!
 
         સ્વયં લીધા નિર્ણય, ભલે
         ના માની સલાહ દુઃખ શાને!!
 
          તારી છબી બંધ નેત્રે નિહાળી
          પુષ્પ વર્ષા આ હા.. દુઃખ શાને!!
 
         દુઃખ સુખ વધાવ્યા સમજી
         પ્રસાદ વિભુનો દુઃખ શાને!!
 
          
Comments (2)
Thu 13 Sep 2012
સ્મરણ નવ અગિયાર ૯/૧૧/ ૧૨
Filed under: આધ્યાત્મિક ચિન્તન — indirashah @ 12:45 pm

 

 

 

 

 

 

        સ્મરણ રહ્યુ ,વરસ વહ્યા અગિયાર
        ના ભૂલાય ,ગોઝારો દિન નવ અગિયાર
 
       આભને આંબતી બે ઇમારતો મગરૂર
       ભૂમિએ પડી પળમાં થઇ ભંગાર
 
       વિકારી જુજ માનવે મચાવ્યો કાળો કેર
       ખુદ મરી ,લીધા સાથ સેંકડો બેકસુર
 
       ઇશુ કૃષ્ણ અલ્લાહ, કરે જોઇ વિચાર!
       હળાહળ કળિયુગ ,ભૂલ્યા તુજ બાળ સંસ્કાર
 
       પાર્થુ વિભુ ,નમાવી શીશ આજ તુજ દ્વાર
       વહાવ અમીઝરા,હટાવ વેર ઝેર વિકાર
       

 

Comments Off on સ્મરણ નવ અગિયાર ૯/૧૧/ ૧૨
Wed 29 Aug 2012
મહાસાગર સમીપે
Filed under: સ્વરચના — indirashah @ 11:54 am
 
 
 
 
 
 
 
 

 

         શોધી  રહી આદિ અં ત મહાસાગર
          દૃષ્ટિ ફેલાવુ મથુ પહોંચવા પાર
 
        ઝુકી નીચે પામવાને તુજ પેટાળ
       મોજા ઉછળતા વારિએ બાંધી પાળ
 
       સુંવાળી સોના રૂપા સમ તુજ રેત
       શાંતિ અર્પે મહાનગર જનોને સેજ
 
      રેતમાં રચી મહેલ હરખે બાળ
      ઊડાવે પતંગ મોટેરા માણે મોજ
 
       બીન પાષાણ રચાયા જોવ ડુંગર
      દૃષ્ય સઘળા દેન તુજ સર્જનહાર
 

 

Comments Off on મહાસાગર સમીપે
Thu 12 Jul 2012
પૃથિવીનો ઉદય
Filed under: સ્વરચના — indirashah @ 11:15 pm
 
 
                                                                                                                                                                                                        પૃથિવી પુત્રી પ્રખર  સૂર્ય ની
                                                                                                                                                                                                        સૌથી લાડલી નાજુક નમણી
 
                                                                                                                                                                                                        લીલી સૂકી રંગબેરંગી ન્યારી
                                                                                                                                                                                                       સૌમ્ય શીતળ શશીની બહેની
                                                                                                                                      
                                                                                                                                                                                                       રસિયા ચીન અમેરીકા હીન્દ
                                                                                                                                                                                                       બાળ એસટ્રોનટ મોસાળે પહોંચી
                                                                                                           
                                                                                                                                                                                                       તુજને અર્પે ભેટ અમૂલ્ય અનોખી
                                                                                                                                                                                                        તુજ ભાવિ વૈજ્ઞાની જુવે હરખાઇ
 
                                                                                                                                                                                                         મારા તારા ઝગડા છોડ સમજ
                                                                                                                                                                                                         વસુધૈવ  કુટંબકેવ ભાવ સમ
 
                                                                                                                                                                                                          અખિલ બ્રહ્માંડ કુટુંબકેવ ભાવ
                                                                                                                                                                                                           જાગે આજ દેખી પૃથવી ઉદય
 
Comments Off on પૃથિવીનો ઉદય
Fri 18 May 2012
Faith
Filed under: સ્વરચના — indirashah @ 5:21 pm
 
 
 
 
 
 
 
 
 
                      I grew up with you
               whatever parents taught
              I listened, I walked,
               and talked with you
                       I grew up with you
               I fell I cried I got up
              I laughed,as I saw you
             looking through my eyes
                         I grew up with you
                  Teacher’s, teaching
                  coache’s training
                 Friend’s praising
                 listened all,thanking you
                             I grew up with you
                Took vow with a man
                who is husband, friend
                mentor and guide too
                             I grew up with you
                with holding hands
               we both walked on concrite
                 carpet, and sands
                keeping you in heart and soul
                               I grew up with you
               Two pretty girls I raised
                 one doctor and one lawyer
                with courage and confidance
                you gave, I fulfilled my duties
                             I grew up with you
                      all blessings showered
                     with four great grand kids
                        I see God’s grace on me
                                    I grew up with you
 
 
 
              
          

      I

Comments Off on Faith
Wed 25 Apr 2012
વીર ધીર હનુમાન
Filed under: ભજન — indirashah @ 3:27 pm
 વીર ધીર ગંભીર હનુમાન
         અંજની પુત્ર ધીર હનુમાન
        શિવ અંશ ગંભીર બળવાન
                     વીર ધીર ગંભીર હનુમાન
 
         ગહન સાગર ખુંદી હનુમાન
        સંજીવની મેળવી બળવાન
                   વીર ધીર ગંભીર હનુમાન
 
   ગીત સંગીત તું હનુમાન
   માત પિતાની સાન બળવાન
               વીર ધીર ગંભીર હનુમાન
   
   વાનર જાત શ્રેષ્ઠ તું બળવાન
    પરમ રામ ભક્ત હનુમાન
             વીર ધીર ગંભીર હનુમાન
 
     ત્રિલોક કાંપે તુજ નામે બળવાન
    ભૂત ભય ભાગે તુજ નામે હનુમાન
                    વીર ધીર ગંભીર હનુમાન
 
     નિરંતર જાપ કર્યા તારા બળવાન
     રોગ પીડા ભાગ્યાનામે હનુમાન
                   વીર ધીર ગંભીર હનુમાન
 
       
 
     
               
Comments Off on વીર ધીર હનુમાન
51 queries. 0.516 seconds. Powered by Gujarati Sahitya Sarita
Type in

Following is a quick typing help. View Detailed Help

Typing help

Following preferences are available to help you type. Refer to "Typing Help" for more information.

Settings reset
All settings are saved automatically.